رسول دفن شد ، و پس از چندى فرزندش حاج محمد رضا استخوانهايش را با استخوانهاى ديگران از آن خانواده كه آنجا دفن بودند درآورده و در بيرون شهر در خانه‌اى از خود نزديك شارع هاتف دفن كرد . و چندين نفر براى او مرثيه گفتند ، از آن جمله شيخ حسن سبتى گفته : أيا تاليا حزنا سطورى بها اعتبر * به من فارق الدنيا و شط مزاره فطوبى لمن قد كان يعمل صالحا * لينجو و فى الاخرى يقال عثاره فيا سعد زر مثوى على مسلما * و أرخ : ففى الفردوس صار قراره و صورت حساب اين تاريخ چنين است : ففى الفردوس صار قراره . 1348 و سه فرزند از وى بازماند : اول شيخ محمد جعفر كه بزرگتر و نوشتيم در سفر ايران همراه او بوده و سلطان عبد الحميد خان لقب مدرس بوى داده كه در مدرسهء سليميه نزديك خانهء پدرش درس مىگفت و هم در مسجدى كه آنجا بود امامت مىنمود و در سنه 1361 وفات كرد و نزد پدرش دفن شد ، و نيز شيخ حسن سبتى در مرثيهء او گفته : فقيه آل مانع * فقدانه هز النجف جعفر من بعلمه * قد حاز فضلا و شرف حتى جرى جارى القضاء * و طائر الموت هتف خار لقاء ربه * خير جوار و كنف و فى جنان خلده * أرخته : نال غرف 1361 دويم شيخ مهدى كه از اهل فضل و ادب بوده و در سفر دويم پدرش بتهران همراهى نموده ، و در سنه 1357 وفات كرده و نزد پدرش دفن شده . سيم كه كوچكتر بوده حاج محمد رضا كه مؤلف « نقبا » فرمايد : در سلك معلمين مدارس جديده درآمده و مرا با وى پيوستگى تام بود و چه شبها در مسجد كوفه با يكديگر بسر برديم و همى مهمان حضرت حق ( جل‌جلاله تعالى ) بوده و التماس پذيرائى و بخشش